آبلیسک نمادی است از آلت تناسلی شیطان
به معنای دخول شیطان در کالبد انسان
یا تسلیم روح خود به شیطان.
به این دلیل،
از دوران کهن آبلیسک
«آلت تناسلی بعل» Shaft of Baal نیز خوانده میشد.
«بعل»، به معنی «استاد» و «ارباب»،
خدای کهن ادیان غیرابراهیمی
در تمدنهای شرق مدیترانه و بینالنهرین بود.
این همان «خدایی» است که در تمدنهای گوناگون
اسامی گوناگون به خود گرفته،
مانند مردوخ و نمرود و داگان و اوزیریس و غیره،
و در ادیان ابراهیمی «شیطان» خوانده میشود.
در تمامی فرقههای شیطانی معاصر، مانند ایلومیناتی و فراماسونری،
این «خدا» با نام «لوسیفر» مورد پرستش است.
نمادهای «لوسیفر»، از جمله آبلیسک،
از گذشته کهن تا به امروز بلاتغییر مانده است.
در مسیحیت نام «بعل» به عنوان مترادف «شیطان» به کار میرفت.
و گفتیم که این همان نماد شیطان است
که در مراسم حج توسط میلیونها زائر سنگباران میشد
و در سالهای اخیر حکومت سعودی آن را حذف کرد
و به جایش دیواری ساده گذارد.
این حذف به دلیل نقش لرد فاستر (سِر نورمن فاستر)،
معمار و ماسون نامدار، در بازسازی مکه است.

امام صادق علیه السلام:
در رمی جمرات به خواهش ها و پستی و دنائت
و کردارهای زشت و نکوهیده نیز سنگ بینداز.
حدود هزار و چهارصد سال پیش تکه سنگی
مکعبی و نوک تیز
به امر الهی
تبدیل شد به نماد شیطان و از آن موقع تا چند سال پیش
در مناسکی تحت عنوان رمی جمرات،
مسلمانان به آن سنگ پرتاپ کرده و اعلان برائت
نسبت به شیطان می کنند.
اما مطلب قابل توجه این است که این
مدل سنگ فقط در اسلام نماد شیطان نیست
بلکه در اعتقادات شیطان پرستان، فراماسونری
و جوامع ایلومناتی نیز نماد شیطان است
و از آنجا که در غرب جوامع مخفی
که همان ایلومناتی و فراماسونری هستند،
جکومت پنهان دارند شما این نماد را تحت عنوان
آبلیسک در سرتاسر جهان غرب می بینید.
نوشته شده در جمعه ۱۷ شهریور ۱۳۹۶ساعت 19 توسط شاپری|
پاییز می رسد...